ARCHITEKTURA
Pierwotny zamek usytuowano na naturalnym pagórku (1m. wysokości), który następnie sztucznie podsypano ziemią wydobytą przy kopaniu fosy. Warownię wzniesiono z miejscowego łamanego piaskowca na rzucie regularnego czworoboku (49X32X47X31 metra), tj. o powierzchni 1500 m2. Obwód obronny stanowił mur obwodowy o grubości 2,5 metra i wysokości 8 metrów. Całość założenia otoczono w odległości 8 metrów od murów obwodowych fosą o szerokości 20 metrów i głębokości 1,5 metra. Od strony południowej fosa zasilana była wodami Pilicy za pomocą specjalnego przekopu (stanowił też dodatkową linię obrony dla miasta). Brzegi fosy umocnione zostały z dwóch stron drewnem.
Ruiny zamku.
foto. I. Jóźwik.
Zabudowę wewnętrzną warowni tworzyły dwa połączone budynki (kształt litery L): zachodni i północny. Skrzydło zachodnie o wymiarach 12X31 metrów mieściło w sobie trzy izby o łącznej powierzchni 200 m2, w tym przypuszczalnie najbardziej reprezentacyjną salę na zamku, tzw. izbę wielką oraz być może również kuchnię. Dostawione do niego skrzydło północne miało wymiary 13X26 metrów - wypełniało ono 4/5 długości muru obronnego i przy całkowitej powierzchni ok. 190 m2 również posiadało trzy główne pomieszczenia, m.in. ulokowaną na parterze niewielką stajnię.
Element dominujący stanowiła tutaj postawiona w północno-wschodnim narożniku zespołu warownego, wysunięta 5 metrów poza lico murów, oktagonalna wieża o średnicy ok. 10,5 metra i nieznanej dziś wysokości.
Ruiny zamku.
foto. I. Jóźwik.
Służyła ona jako stanowisko obserwacyjne na miasteczko i położoną nieopodal przeprawę, loch więzienny, a także punkt obronny, flankujący pierwotny przejazd bramny. Obwód obronny dopełniała druga wieża - czworoboczna - o wymiarach 8,7 X 10 m. i umiejscowiona w południowej kurtynie. Podobnie jak wieża główna również i ona wysunięta była przed lico murów obwodowych (5m.).
Wjazd do zamku prowadził od wschodu, czyli od terasy zalewowej, na której funkcjonował otoczony murami zespół miejski. STAN OBECNY
Do czasów nam współczesnych zachowały się odsłonięte w latach 80-tych i częściowo uczytelnione przy zastosowaniu miejscowego piaskowca szczątki w postaci pełnego obwodu ścian zewnętrznych o wysokości do dwóch - trzech metrów,
Ruiny zamku.
foto. I. Jóźwik.
fragmentów podziałów wewnętrznych i fundamentów ośmiobocznej wieży, przy czym część pomieszczeń jest dziś całkowicie zasypana ziemią.
W wyniku przygotowania dokumentacji projektowo-kosztorysowej: "Zamek Kazimierza Wielkiego w Inowłodzu" w styczniu 2007 r. złożono wniosek do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na inwestycję pn. "Rozbudowa, adaptacja i częściowa rekonstrukcja ruin zamku Kazimierza Wielkiego w miejscowości Inowłódz".
Ze względu ba szeroki zakres planowanych działań inwestycję podzielono na lata 2007 - 2001.
W zakresie inwestycji przewiduje się częściową odbudowę ruin w tym:
- nadbudowę ścian przedbramia do wysokości zabezpieczającej wejście do zamku,
- konserwacja oraz drobne uzupełnienia reliktów wieży, utrwalające czytelną część form przestrzennych zachowanego układu bramy oraz odtworzenie odcinków ościeży i odcinkowego łęku nad otworem dawnej bramy w południowym licu wieży,
Ruiny zamku.
foto. I. Jóźwik.
- odbudowę dolnej części gabarytu ośmiobocznej części wieży,
- wykonanie stropów żelbetonowych nad pomieszczeniami V i VIII,
- odtworzenie zejść do piwnic,
- fragmentaryczna nadbudowa zachowanych ścian dziedzińca,
- wykonanie żelbetonowych słupów płytowych nad pomieszczeniami wysokiego parteru,
- ukształtowanie sylwetek korony murów obronnych z fragmentaryczną nadbudową wybranych elementów ścian,
- ukształtowanie poziomów pomieszczeń w przyziemiu i na wysokim parterze oraz poziomów dziedzińca,
- ukształtowanie tarasów widokowych nad pomieszczeniami,
- ukształtowanie stropodachu w formie zielonych dachów nad pomieszczeniami.
W/w prace służyć będą ochronie i zachowaniu materialnego dziedzictwa kulturowego a tym samym nastąpi udostępnienie zabytku na cele publiczne.
Zobacz projekty przebudowy Spały
)
